You are missing some Flash content that should appear here! Perhaps your browser cannot display it, or maybe it did not initialize correctly.


You are missing some Flash content that should appear here! Perhaps your browser cannot display it, or maybe it did not initialize correctly.


Örnek Resim


Opel Reklam
Malatya Haber -

‘Malatya Kokan İstasyonlar’

‘Malatya Kokan İstasyonlar’
  • 27.12.2015

KAYNAK: tcdd.gov.tr’nin Adnan Ekinci/ DEMİRYOLU MAHALLESİ köşesinden alıntı

Malatya kokan istasyonlar

Adnan EKİNCİ 

Behçet Necatigil bir şiirinde “ En iyi işlevini görür el, mektuba durunca ” der…

Demiryolculardan ellerinden çıkmış müthiş güzellikte elektronik postalar geliyor. Sıcak, dostluk dolu, anlamaya meyilli, anlaşılmaya hasret dolu yazılar… Her mektup biraz daha şaşırtıyor beni, her mektupta biraz daha doluyorum… Duygu dolu sözcükler kullanıyorlar, sevgi var satır aralarında… Ve ben onları okurken çiçekler açıyor sanki bir yerlerde…

Gelen yazıların hemen hepsi, gramer kurallarına uymakta titiz, belirli bir üslup içinde kaleme alınmış ve imla yanlışları olmayan bir özenin ürünüydüler…

Bugüne kadar bir çok yerde yazdım ve sayısız mektuplar aldım… Ama bu köşede yazdıklarıma gelen cevaplar kadar duyarlı olanlara hiç rastlamadım… Bir bardağa dökülen demli çay kıvamında, omuza atılan el sıcaklığında yazılardı bunlar…

Galiba, şiir okuma geleneği var demiryolcularda…

Şiir okuma alışkanlığı olan, eli mektuba değince belirli bir duyarlılığı yazıya dökme becerisini gösteren insanlarla bugüne kadar hep iyi dostluklarım oldu…

***

Bana gelen mektupları okurken hep aynı şiir geldi aklıma…

Edip Cansever’in “ Mendilimde Kan Sesleri” başlıklı şiiri…

En çok da, şu dizeleri….

“ Ve zaman dediğimiz nedir ki Ahmet Abi
Biz eskiden seninle
istasyonları dolaşırdık bir bir
O zamanlar Malatya kokardı istasyonlar
Nazilli kokardı
Ve yağmurdan ıslandıkça Edirne postası
Kıl gibi ince İstanbul yağmurunun altında
”

***

Demiryol dünyası dışında olduğu halde bu köşeyi takip eden arkadaşlarım, bugüne kadar yazdıklarım arasında, en çok hangisini hatırlıyorlar biliyor musunuz?

Büyük bir çoğunluğu, beni görev yaptığı istasyonuna davet eden arkadaşın yazdığı, o sıcak, içten ve duygu dolu o satırlara takılıp kaldıklarını söylüyorlar…

Söz vermiştim gideceğime, istasyonun üst katına serili yer yatağında uyumaya…

O sözüm aklımda da, işlerin yoğunluğundan değişik bölgelerdeki istasyonlara gidip, oradaki arkadaşların çaylarını içip, sohbet etmeye dair isteğimi de hep ertelemek zorunda kalıyorum.

Genel Müdür bazen “ Bu sefer de, yine hiç kimseye haber vermeden doğuya doğru gidelim seninle” dediği oluyor, ama bir türlü gerçekleştiremedik bugüne kadar. Hatırlatmasalar yemek yemeyi unutacak kadar yoğun olan çalışma temposunu hatırlayıp, bir şey demiyorum.

Ama aklım, hep o uzak istasyonlarda…

Şairin dediği gibi, Malatya kokan istasyonlarda….

Oralardaki istasyonları bekleyen şefleri, ray boylarında bakım çalışmaları arkadaşları, katener görevlilerini merak ediyorum…

Bahar bir başka gelmiştir şimdi Doğuya, Güneydoğuya….

Yolları, ovaları başka kokuyordur şimdi….

Gün doğarken veya akşam olurken başka bir heybetli oluyordur dağları…

Küçük tepeler günün her daimi hüzünlüdür zaten, onlar başka….

Gitmek lazım…

***

Bu yazıyı da, yukarıda küçük bir bölümünü aktardığım Edip Cansever’in şiiriyle bitireyim.

Bana o duygulu, içten, sıcak mektupları yollayan demiryolcu arkadaşlara armağan olsun:

Mendilimde Kan Sesleri

Her yere yetişilir  
Hiçbir şeye geç kalınmaz ama  
Çocuğum beni bağışla  
Ahmet Abi sen de bağışla  
Boynu bükük duruyorsam eğer  
İçimden öyle geldiği için değil  
Ama hiç değil  
Ah güzel Ahmet abim benim  
İnsan yaşadığı yere benzer  
O yerin suyuna, o yerin toprağına benzer  
Suyunda yüzen balığa  
Toprağını iten çiçeğe  
Dağlarının, tepelerinin dumanlı eğimine  
Konyanın beyaz  
Antebin kırmızı düzlüğüne benzer  
Göğüne benzer ki gözyaşları mavidir  
Denize benzer ki dalgalıdır bakışları  
Evlerine, sokaklarına, köşebaşlarına  
Öylesine benzer ki  
Ve avlularına  
(Bir kuyu halkasıyla sıkıştırılmıştır kalbi)  
Ve sözlerine  
(Yani bir cep aynası alım-satımına belki)  
Ve bir gün birinin adres sormasına benzer  
Sorarken sorarken üzünçlü bir görüntüsüne  
Camcının cam kesmesine, dülgerin rende tutmasına  
Öyle bir cıgara yakımına, birinin gazoz açmasına  
Minibüslerine, gecekondularına
Hasretine, yalanına benzer
Anısı ıssızlıktır
Acısı bilincidir
Bıçağı gözyaşlarıdır kurumakta olan
Gülemiyorsun ya, gülmek
Bir halk gülüyorsa gülmektir
Ne kadar benziyoruz Türkiye’ye Ahmet Abi.
Bir güzel kadeh tutuşun vardı eskiden
Dirseğin iskemleye dayalı
– Bir vakitler gökyüzüne dayalı, derdim ben –
Cigara paketinde yazılar resimler
Resimler: cezaevleri
Resimler: özlem
Resimler: eskidenleri
Ve bir kaşın yukarı kalkık
Sevmen acele
Dostluğun çabuk
Bakıyorum da şimdi
O kadeh bir küfür gibi duruyor elinde.
Ve zaman dediğimiz nedir ki Ahmet Abi
Biz eskiden seninle
istasyonları dolaşırdık bir bir
O zamanlar Malatya kokardı istasyonlar
Nazilli kokardı
Ve yağmurdan ıslandıkça Edirne postası
Kıl gibi ince İstanbul yağmurunun altında
Esmer bir kadın sevmiş gibi olurdun sen
Kadının ütülü patiskalardan bir teni
Upuzun boynu
Kirpikleri
Ve sana Ahmet Abi
uzaktan uzaktan domates peynir keserdi sanki
Sofranı kurardı
Elini bir suya koyar gibi kalbinden akana koyardı
Cezaevlerine düşsen cigaranı getirirdi
Çocuklar doğururdu
Ve o çocukların dünyayı düzeltecek ellerini işlerdi bir dantel gibi
O çocuklar büyüyecek
O çocuklar büyüyecek
O çocuklar…
Bilmezlikten gelme Ahmet Abi
Umudu dürt
Umutsuzluğu yatıştır
Diyeceğim şu ki
Yok olan bir şeylere benzerdi o zaman trenler
Oysa o kadar kullanışlı ki şimdi
Hayalsiz yaşıyoruz nerdeyse
Çocuklar, kadınlar, erkekler
Trenler tıklım tıklım
Trenler cepheye giden trenler gibi
İşçiler
Almanya yolcusu işçiler
Kadınlar
Kimi yolcu, kimi gurbet bekçisi
Ellerinde bavullar, fileler
Kolonyalar, su şişeleri, paketler
Onlar ki, hepsi
Bir tutsak ağaç gibi yanlış yerlere büyüyenler
Ah güzel Ahmet Abim benim
Gördün mü bak
Dağılmış pazar yerlerine benziyor şimdi istasyonlar
Ve dağılmış pazar yerlerine memleket
Gelmiyor içimden hüzünlenmek bile
Gelse de
Öyle sürekli değil
Bir caz müziği gibi gelip geçiyor hüzün
O kadar çabuk
O kadar kısa
işte o kadar.

Ahmet Abi, güzelim, bir mendil niye kanar
Diş değil, tırnak değil, bir mendil niye kanar
Mendilimde kan sesleri.

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

YORUM YAZ
UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici, saygısız ifadeler, cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış, suçluyu ya da suçu övücü, uygunsuz gönderici adı, 'naylon- uyduruk' mail adresli, Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmayacaktır. Ayrıca, mesajların tüm yasal ve cezai sorumluluğu, mesajlarıyla birlikte IP numaraları da düşen göndericilere aittir."